Brrr, het is koud! Ideaal lees weer.
Lekker verhalen lezen bij de centrale verwarming of, nog beter, bij de openhaard. Scheur iedere bladzijde die je gelezen hebt uit je boek om het vuur te laten branden. Doorlezen anders krijg je het koud!
 | |
 |
4° |
 | |
 | |
Lekker verhalen lezen bij de centrale verwarming of, nog beter, bij de openhaard. Scheur iedere bladzijde die je gelezen hebt uit je boek om het vuur te laten branden. Doorlezen anders krijg je het koud!
| |
|
4° |
| |
| |
'Vallen is een indrukwekkende roman: actueel, complex en meeslepend: absoluut de belangrijkste jongerenroman die in 1994 verschenen is, zowel maatschappelijk als literair.' - Trouw, 1995
'Vallen is een angstaanjagend, indrukwekkend prachtig boek. Hoed af voor de schrijfster die van een complex thema zo'n volledig boeiend verhaal maakt.' - De Stem, 1995
De taal van Anne Provoost heeft dankzij de soberheid van haar dialogen grote zeggingskracht. Ze is een meester in het afwisselen van spanning, sfeer, beschrijving en actie. - Algemeen Dagblad, 1994
Ik wrijf mijn vingers over elkaar om de pijn te voelen, maar de wonden zijn droog en bijna allemaal dichtgegroeid. Ik word alleen een soort gevoelloosheid rond mijn nagels gewaar, en een fluweelachtige overgevoeligheid op de plaatsen waar nieuwe huid gegroeid is. Plotseling weet ik waarom ik daar zo openlijk sta: ik wil doen alsof ik me niet schaam voor wat er gebeurd is.
'Doden is soms nodig om zuiverheid te bewaren,' zei hij. 'Je doodt de zwakken opdat de sterken overblijven. Wie 't niet doet, ondermijnt het ras. Kijk naar Tascha. Ze is een perfecte dobermann omdat er mensen geweest zijn die haar ras zuiver hielden. En kijk naar de natuur. Denk aan wat Darwin zegt over het recht van de sterkste.'
'Ik...Ik weet niet...Eigenlijk...Ik heb daar geen mening over.' 'Fout!' antwoordde ze. 'Fout! Je moet daar een mening over hebben. Als je er geen hebt, moet je je er een vormen.' Ik spande me in. Ik was van goede wil. Maar niet snel genoeg.
'Het is oneerlijk,' zei ze al. 'Jij groeit op alsof er niets gebeurd is. Jij moet niet luisteren naar die verhalen. Jij moet niet leven met die eeuwige discussies over hoe het zover gekomen is, en waarom, en wie de schuld heeft. Mij interesseert wie de schuld heeft net zo min als jou. Maar als ik naar het gezeur moet luisteren, dan jij ook. dan jij nog meer, misschien.' Ik maakte mijn spieren strak. Ik ging niet staan, maar rechtte mijn rug. Aan mijn bewegingen zag ze dat ik iets wou zeggen.
Uit een interview met Het Vrije Woord, september 2006:
(...)
'Het boek heeft de structuur van een klassiek Romeo en Juliet-verhaal, maar wat mij bij het schrijven vooral interesseerde waren de valkuilen van het slordige denken: wie geen standpunt inneemt en zijn eigen normen niet bevraagt, is een makkelijk slachtoffer voor mooipraters met extreme opvattingen.
De lezer is getuige van hoe het ik-personage Lucas door gebrek aan visie en durf meegesleurd wordt in het gebruik van geweld, en uiteindelijk een keuze moet maken die fataal is voor het meisje Caitlin, van wie hij houdt. Caitlin wil danseres worden, maar zij ziet haar toekomst in rook opgaan wanneer ze in dat 'ongeval' haar voet verliest.
Dit boek gaat over extreem denken in het algemeen. Nationalisme, fundamentalisme en raciale onverdraagzaamheid waren op het moment dat ik dat boek schreef ontwikkelingen die mij alarmeerden. Vele jaren later is mijn bezorgdheid hierover alleen maar groter geworden. Gebrek aan solidariteit is naar mijn gevoel het meest zorgwekkende gevolg van ons geloof in onze maakbaarheid. Doordat we denken dat iedereen zijn lot zelf in handen heeft, hebben we geen begrip voor wie geen vat op zijn leven krijgt. Deze ontwikkeling hangt samen met de steeds pregnantere aanwezigheid van de media in ons denken: iets bestaat maar als het door de media gecoverd wordt. Verslaggeving deelt mensen op in winnaars en verliezers.' (...)
